همه می دانند که انتخاباتی غیرآزاد در جریان است؛ با این حال بسیاری از اصلاح طلبان از کارگزاران و اعتماد ملی گرفته تا جبهه مشارکت و نهضت آزادی اعلام کرده اند که در انتخابات شرکت خواهند نمود. اگر چه این مشارکت تنها محدود به حوزه هایی است که در آن ها اصطلاحاً «رقابت موثر» وجود دارد، اما باز هم شرکت در چنین انتخاباتی نیازمند توجیحات و استدلالات محکمی است که بتواند از یک سو ابهامات ذهنی مردم را رفع کرده و از سویی دیگر پاسخگوی انتقادات اپوزیسیون رادیکال باشد.  پس تلاش نگارنده در این نوشتار این است که «تا حد امکان» تصویری از ذهنیت و وضعیت فعالین اصلاح طلب را برای آن ها که بیرون از این ذهنیت و وضعیت قرار دارند (چه مردم عادی و چه اپوزیسیون رادیکال) به نمایش گذارد. ...

تعریف اصلاح طلبان از رقابت انتخاباتی از ابتدا اشتباه بود. اتفاقا این تعریف به مذاق محافظه کاران و شورای نگهبان نیز خوش آمد و ایشان نیز از گسترش آن استقبال کردند.

اصلاح طلبان می گویند در حوزه هایی که در آن ها امکان رقابت دارند شرکت خواهند کرد. سوال این است که آیا در انتخابات پارلمانی که کرسی های مجلس به نسبت جمعیت مناطق کشور تقسیم شده اند، چنین بحثی معنادار است؟

رقابت در آن دسته از انتخاباتی که دارای کرسی های متعدد منطقه ای هستند، در مجموع کرسی ها بررسی می شود و نه در هر حوزه به صورت مجزا. از این زاویه، ما تنها راجع به رقابتی بودن کل انتخابات می توانیم صحبت کنیم و نه رقابتی بودن هر حوزه. انتخاباتپارلمانی یا رقابتی هست یا نیست. نمی توانیم بگوییم در برخی از حوزه ها رقابتی است و در برخی دیگر رقابتی نیست.